Darvish
گویا پدر جعفر شهری شغل های مختلفی داشته و هر از صباحی به یک کار مشغول میشده و گویا زمانی درویش شده بود تا زمانیکه در سبزوار چند درویش واقعی متوجه میشوند و او را گرفته بعد از این که به او میگویند درویش واقعی کسی است که نان خود میخورد و زحمت دیگران میبرد و گره گشای مردم است . اگر چه در مقابل هر ضعف و شدت و زشت و زیبا از بی اختیاری و پاکی طینت هم چون آب رنگ تعلق میپذیرد و اما هم چون آتش نه تنها پلیدی قبول نمیکند بلکه هر آلودگی را پاک و تطهیر میسازند . خطا میبیند جفا نمیکند و چون خود میبیند عطا قطع نمینماید . کوهی محبت را مویی دیده و پر کاهی محبت را کوهی فرض میکنند . آنچه بر خود نمیپسندد بر دیگران نمیپسندد و ان چه بر خود روا میدارند در باره دیگران اعمال میکنند . هیچ امری از امور ناگوار نمینماید و به هر خوب و بد تن به رضا میدهد . همواره خود را گناهکار میداند و بر گناه هیچکس خرده نمیگیرد. گناه گناهکار را فراموش و محاسن او را به خاطر میسپارد .با هیچکس سر عناد و لجاج ندارد . بخل و حسد و کینه در قاموس او نیست . بر آنکس غبطه میخورد که قواعد انسانیت را از او بهتر فرا ...