شاه عباس بزرگ
شاه عباس بزرگ سیاست داخلی اش چنان حکم کرد که پول مردم در داخل مملکت خرج شود. او شروع به تعمیر بناهای متبرکه پرداخت. امامزاده های ساختگی در گوشه و کنار شهر ها و دهات بنیان نمود. خود او هم سفری با پای پیاده به خراسان کرد و جارو به دست گرفت و صحن و رواق حضرت رضا را جارو کشید و جلوی عبا و عمامه ها را باز گذاشت .بعد از او یکی دو تن از سلاطین نیز این راه مردم فریب او را پسندیده و بر ان شاخ برگهایی مانند روضه خوانی و تعزییه سرایی و نوحه گردانی افزوده و این اعمال را میان مردم رواج دادند .کم کم افراد تن پرور برای خود مشاغلی ساختند و با تغییر لباس کسبی به صورت و کسوت روحانی و صورت مردم اهل علم در آمدند و اندک اندک چندان تعداد این جماعت به شیاع کشید که علمای مسلم و مجتهدین معلم را تحت الشعاع قرار دادند و اختیار را از کف آنها بیرون کشیدند. حکومتهای بیکار هم چون استقرار خود را در لوای ان بازیگران که مردم را در عین بی خبری میداشتند و میدیدند و به تقویت ان میکوشیدند. کار به آنجا کشید که این امور در میان مردم به صورت امری واجب در آمده و روضه خوانی و نوحه گری برای کندن ال ع...